Seven Zamana Bırakır mı?

“Duy beni, sana sesleniyorum! Seven kaderiyle vedalaşır mı? Kader bizi bir araya getirmişti, şimdi neredesin? Bu kader ya da sen nerede? Beklemek zordur, özellikle de bekleyenin içindeki belirsizlikle.

Zamanımı kader diye attın, ne zaman buluşacağımızı bilmiyorum. Rüyalarıma girmesene, gerçeği bilemiyorum. En son ne zaman mutlu oldum, hatırlamıyorum. Zaman acımasızca ilerliyor ve üstüne eklenen günler bir yığın oluşturuyor. En son gördüğüm günün altında kaldım. Sevmek güzel, ama neden her zaman hayal kırıklığıyla son bulur? Neden sen hep olumsuz bir şey oldun, herkes olamayacak kadar özeldin, değil mi?

Kelimelerin sahte miydi? En sonunda insan her zaman kendine döner. Sana gelmek istedim, ama gelmedin. Küçük bir kız çocuğu gibi kalbimi kırdın. Ama sevgi her şeyi iyileştirebilirdi, anlıyorsun değil mi?

Hangisi sensin, kimdik biz? Geldiğin gibi başkası gittin. Usulca geldin, kalbimi kırdın ve gittin. Bu senin isteğindi, sevmeyen insan nasıl gidiyor? Ben de önceki gibi değilim bu konuda, biliyorsun.

Keşke seni görebilseydim, sana en yakın şey olsaydım. Bir dostunun gözü olup seni görebilseydim. Kazak almıştım, hala giyiyor musun bilmiyorum, ama orada olsam ve seni hissetsem keşke.

Zaman olsam da anına şahitlik etsem. Kirpiğin yanağına düşse ve hissetsem parmaklarını. Belki bir çocuk gibi sana en yakın mesafede olabilseydim. Ama şimdi ne seni düşünebilirim, ne de başka bir şeyi.

Kimse senin yerini alamazdı, keşke bunları yaşamak zorunda kalmasaydım. Bir arama, bir mesaj hatırlamıyorum. Kalbim her şeyden habersiz çarpacakmış gibi. Keşke tadını çıkarabilseydim, daha beterini yaşamaya razıyım. Birkaç günlük mutluluğun tadına varabilseydim. Sonra ölecektim, ama şimdi ne yaşadım ne de öldüm. Yine de ölmek istiyorum, kolay gibi görünüyor.

Tek dileğim güzelce uyuyup uyanamamak, çünkü dayanamıyorum. Yalan olma ihtimali, gerçekleşen hayallerimizin yıkılması…

Uzun zamandır hayal kurmanın bile ne olduğunu bilmiyorum. “Hayal” diyorlar ya, ulaşılamayacak bir şey için. Hayal bile bir başka hayalin içinde. Eğer bir gün yaşamıma son verirsem, parçalarımın bulunamayacağı bir şekilde ölümü tercih ederim.

Denize girmek hiç fena fikir değil. Balıklar, vücut ısısı, direnç ve sonsuz denizin suları. Keşke bir su olsam, dünyalara akan bir su. Ya da sabahları yüzüne çarptığın bir su tanesi olsam.”

Bu sayfadan alıntı yapın:

Alıntı

Yazının yer aldığı dergiyi incele!

APA 7: Aktaş, B. E. (2024, February 20). Seven Zamana Bırakır mı?. PerEXP Teamworks. [Blog Link]